DİYAFRAM NEFESİ

Diyafram en etkili nefes kasıdır. Akciğerlerin tabanında bulunan büyük, kubbe şeklinde bir kastır. Karın kaslarınız diyaframın hareket etmesine yardımcı olur ve akciğerlerinizi boşaltmak için daha fazla güç sağlar. Ancak kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), diyaframın etkin bir şekilde çalışmasını önleyebilir. Akciğer hastalığınız olduğunda, hava sıklıkla akciğerlere sıkışır ve diyaframa aşağı doğru itilir. Daha sonra boyun ve göğüs kasları, nefes alma işinde artan bir paya sahip olmalıdır. Bu, diyaframın zayıflamasına ve düzleşmesine neden olarak daha az verimli çalışmasına neden olabilir. Diyaframlı nefes alışı, aşağıdakileri yapmak için nefes alırken diyaframı doğru kullanmanıza yardımcı olmak için tasarlanmıştır: Diyaframın güçlendirilmesi Solunum hızınızı yavaşlatarak nefes alımını azaltın Oksijen talebini azalt Nefes almak için daha az çaba ve enerji kullanın.

NEFES

Nefes almak, tanımsal olarak akciğerlere hava alıp verme işidir.Nefes alma sırasında ,hava,burun ve ağız boşluğundan geçer ve gırtlak, nefes borusu ve iki bronş aracılığıyla akciğerlere gider.Akciğerlerden süzülerek diyafram dediğimiz ciğerlerin hemen altındaki boşlukta depolanır.Konuşma için bize gerekli olan nefes diyafram nefesidir.

ŞİVE

ŞİVE:Bir dilin kültür düzeylerine göre gösterdiği değişikliktir.Şiveler arasındaki değişiklikler temelde ses özellikleridir.Buna göre bilinen şiveler , belirli koşullarda ve dilin herhangi bir döneminde ana dilden ayrılarak dilin geneldeki gelişimiyle birlikte birde kendi içinde özel bir gelişim çizgisi izlemiştir.

LEHÇE

LEHÇE:Eski tarihsel süreçler öncesi anlaşılmayan dil.
Bir dilin, tarihi gelişim sürecinde bilinen dönemlerde önce o dilden ayrılmış ve farklı biçimde gelişmiş kollarıdır.Genellikle lehçe,şive ve ağız terimleri birbirine karıştırılmaktadır.Lehçelerdeki değişik özellikler,ayrılış dönemleri bilinemediği için açıklanamamaktadır.Örneğin, Türk dilinde bilinmeyen bir dönemde ayrılan Yakutça ve Çuvaşça iki ayrı lehçedir

DİKSİYON

DİKSİYON:Konuşurken duygu ve düşüncelerimizi ifade etmede ses tonunu ayarlama sözcüklerin doğru kullanılması ve vurgulanması, jest ve mimiklerin desteklenmesi ile ilgili güzel konuşma sanatıdır.


Diksiyon akıcı ve anlaşılır konuşma sanatıdır.Türkiye'de Diksiyon eğtiminde istanbul ağzı öğretilir





Diksiyon , konuşurken duygu ve düşünceleri ifade etmede ses tonunu ayarlama, sözcüklerin doğru vurgulanması, jest ve mimik hareketleri ile desteklenmesi ile ilgili güzel konuşma sanatıdır. Diksiyonu, günlük hayatta da sık kullanmamız gerekirken özen göstermeyiz ve çoğunlukla radyo, tv, tiyatro alanlarında ya da edebiyat alanının şiir, metin okumalarında kullanılır. Bu nedenle edebiyat ve tiyatro sayesinde diksiyon alanı ve özellikleri genişlemiştir. Diksiyon uzun bir eğitim süreci, özen ve pratik yapmayı gerektirir. Diksiyon da öğrenilmesi ve dikkat edilmesi gereken bölümler: En başta solunum yani diyafram nefesi dediğimiz nefes alıp verme stili. Ses çıkış kaynaklarını (genizden, boğazdan, ağız boşluğundan ses çıkarma) ve nerede kullanılması gerektiği. Hecelere ve sözcüklere göre ses tonu ayarlaması. Sözcüklerde ya da cümlelerde vurgu, durağın nasıl kullanılacağı. Kelimelerin söyleniş biçimi, dilin buna alıştırılması (gerek tekerlemeler gerek dil pratikleri ile). Konuşmada yerine, zamanına ve kişinin konumuna göre kullanılacak üslup. Yine konuşmada akıcılık, ahenk, doğruluk, incelik, kuvvetli ses tonu. Jest ve mimiklerin kullanımı (gerek tekerlemeler gerek dil pratikleri ile). Dinleyiciyi konuşma yaparken sıkmamak gerekir. Konuşma yapan bir kişi, konuşmasında yukarıda saydığımız özelliklere dikkat ederek ve uygulayarak bir konuşma yapmışsa, şüphesiz bu konuşma dinleyenin hoşuna gitmiş ve ilgisini çekmiştir. Konuşma yapan kişi de diksiyonunu doğru kullanmıştır. Hitabet nedir Bir topluluğun önünde bir düşünce ve inancı savunmak, savunduğu düşünce ve inancı o topluluğa aşılamak amacıyla yapılan konuşma türüdür. Hitabeti, dokusuna duygu ve coşkunun karıştığı bir tür konferans olarak da değerlendirmek mümkündür. Hitabet sanatı, daha çok söz söyleme serbestliğinin bulunduğu toplumlarda gelişmiştir. Konuşmacı bir konudaki düşüncelerini, duygularını ve heyecanını kendisini dinleyen kişilere aşılamak ister. Bunu yapabilmesi için de bazı özelliklere sahip olması gerekir:
1. İyi bir konuşmacı, kendini dinleyenlere karşı duyarlıklı olmalıdır. Onların ilgilerini, tepkilerini göz önünde tutmalıdır.
2. İyi bir konuşmacı, söz söylediği konuda zengin bir bilgi ve düşünce birikimine sahip olmalıdır.
3. İyi bir konuşmacı, söyleyeceklerini amacına uygun bir yönde duygu ve düşünce akışını bozmadan dile getiren kişidir. Bunun için de dinleyicilerini yakından tanır. Onların düzeyine göre söylevine öz ve biçim kazandırır.